poniedziałek
28
września
2020
Imieniny: Bernardyna / Marek / Wacław

RSSRSS

Przejdź do: Biuletyn Informacji Publicznej         Przejdź do: "Nowoczesna edukacja na poziomie podstawowym i gimnazjalnym w Gminie Solec Kujawski"

 

Sołectwa / Świetlice

wzór kujawski

 SOŁECTWA

 


 CHROŚNA

Sołtys sołectwa Chrośna - Marek Łukaszewski tel. 606-936-286

Chrośna to wieś położona na terenie województwa kujawsko - pomorskiego, w powiecie bydgoskim, w gminie Solec Kujawski. Miejscowość położona jest w obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu Wydm Kotliny Toruńsko - Bydgoskiej, w centrum Puszczy Bydgoskiej. Powierzchnia wsi wynosi 350 ha.  Pierwsza wzmianka o wsi Chrośna pochodzi z roku 1369 kiedy Król Kazimierz Wielki oddał opuszczoną wieś królewską Chrosti Stefanowi z Kraszyc. Wieś zamieszkana była przez smolarzy, których głównym źródłem utrzymania były produkty pozyskane z okolicznych lasów. Trudnili się oni wyrobem produktów drzewnych takich jak smoła, węgiel drzewny oraz potaż. W 1937 r. we wsi przeważały gospodarstwa rentowe. Wieś należała do gminy Nowa Wieś Wielka. Po II wojnie światowej na terenie wsi zamieszkuje 360 mieszkańców. W 1954 roku Chrośna weszła w skład Gminy Rojewo - Rojewice. W roku 1958 Chrośna została włączona do gromady Solec Kujawski.

Chrośna otoczona jest lasami wraz z fragmentem starego, około 180 - letniego boru świeżego z domieszką olch i brzóz. Sąsiadujące z Chrośną Łaki Studzienieckie, które powstały po osuszeniu akwenu przez menonitów, wraz z przyległą Puszczą Bydgoską stanowią miejsce bytowania wielu gatunków ptaków i zwierząt.

Dla promowania walorów turystycznych, przyrodniczych, a także kulturowych wsi, 10 lipca 2005 r. we wsi Chrośna sołtys Barbara Dolińska, Krzystof Skorupka, prezes Odziału Puszczańskiego PTTK, Zygmunt Krzemień, Nadleśniczy Nadleśnictwa Solec Kujawski oraz Burmistrz Miasta i Gminy Solec Kujawski Antoni Nawrocki ogłosili wieś Chrośna "Stolicą Puszczy Bydgoskiej". Jednym z najwyższych wzniesień w Puszczy Bydgoskiej (w oddziale leśnym nr 82 jest wzniesienie o wysokości 116 m.n.p.m.) jest Szwedzka Góra : 110,2 m.n.p.m., znajdująca się w pobliżu wsi. Nazwa pochodzi od występującego w tym miejscu posterunku wojsk szwedzkich w czasach tzw. "potopu".

Przez teren wsi przebiegają: Pieszy Szlak im. Mariana Przybylskiego o łącznej długości 20 km, Pieszy Szlak "Puszczański" o łącznej długości 41 km, Pieszy Szlak "Nowa Wieś Wielka - Chrośna" o łącznej długości 12 km i Rowerowy Szlak "Świadkowie Historii" o łącznej długości 40 km.

Na terenie wsi znajduje się kilkanaście zabytków ujętych w Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, w tym kapliczka maryjna, budynek dawnej szkoły oraz rządcówka i dwór z początku XX w. w zespole założenia dworsko - parkowego.

Miejscem spotkań mieszkańców wsi jest świetlica wiejska, która posiada bogate zaplecze kuchenne, sale noclegowe, sanitariaty oraz salę główną.  Tuż przy świetlicy znajduje się siłownia plenerowa oraz miejsce na ognisko.  W świetlicy swoją działalność prowadzi Koło Gospodyń Wiejskich zrzeszające członkinie z terenu wsi Chrośna.

                                                                    

Świetlica wiejska we wsi Chrośna
Świetlica wiejska we wsi Chrośna

Kapliczka w Chrośnie
Kapliczka we wsi Chrośna

OTOROWO - MAKOWISKA

OTOROWO

Sołtys sołectwa Otorowo - Makowiska - Dariusz Chojnacki tel. 601-222-820

Otorowo to miejscowość położona na terenie województwa kujawsko - pomorskiego, w powiecie bydgoskim, w gminie Solec Kujawski. Powierzchnia Otorowa wynosi 740 ha.
Pierwsza wzmianka związana z historią Otorowa pochodzi z 1280 r., kiedy w efekcie porozumienia miedzy księciem Mściwojem a księciem Ziemomysłem, wieś Otorowo i Łęgnowo w dowód uznania otrzymał kasztelan Dobiesław Sądowic.
W roku 1577 powstała wieś zwana Otorowskim Młynem. Dwie osobne wsie Otorowo i Otorowski Młyn istniały do końca XIX wieku, kiedy to w 1895 roku nastąpiło scalenie.

W 1604 r. do Otorowa za pośrednictwem starosty bydgoskiego sprowadzeni zostają osadnicy Olenderscy w celu zagospodarowania i zabezpieczenia przezd powodziami obszarów nadwiślańskich.

W wyniku I rozbioru Polski Otorowo i Otorowski Młyn znalazły się w zaborze pruskim.

W roku 1920 Otorowo wraz z pozostałymi ziemiami zaboru pruskiego wróciły w granice Polski.

W 1935 r. Otorowo tworzyło wspólną gromadę wraz z Makowiskami.

We wrześniu 1939 r. na terenie Otorowa, Wojska Polskie walczyły z dywersantami niemieckimi, natomiast w kolejnych miesiącach na terenie wsi Niemcy rozstrzelali kilkuset Polaków z całego powiatu bydgoskiego. W 1944 r. w obliczu zbliżającej się ofensywy wojsk radzieckich, Niemcy ekshumowali, a następnie spalili ciała  pomordowanych. W czasie okupacji niemieckiej na terenie Otorowa istaniał jeniecki obóz pracy, w którym przebywali jeńcy wojenni z Anglii, Francji i Związku Radzieckiego, przymusowo skierowani do prac przy budowie wałów przeciwpowodziowych. Pozostałością z tego okresu jest wybudowane rękami jeńców wojennych urządzenie hydrotechniczne, objęte ochroną konserwatorską poprzez wpis do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków.

U schyłku II wojny światowej większość niemieckich mieszkańców Otorowa uciekło, na ich miejsce zaczęli przybywać polscy osadnicy.

W latach powojennych znaczącym wydarzeniem w Otorowie było otwarcie w 1961 r. nowej szkoły, wybudowanej w ramach akcji "Tysiąc szkół na Tysiąclecie Państwa Polskiego". Szkoła Podstawowa działała do 1980 r., zaś do 1992 r. w budynku szkoły funkcjonowało przedszkole, do którego uczęszczały głównie dzieci z Solca Kujawskiego.

Otorowo leży w Kotlinie Toruńskiej, której elementem charakterystycznym jest system terasów rzecznych, począwszy od zalewowego poziomu terasowego (przy korycie Wisły), po wysoko wyniesione terasy dawnej doliny wód polodowcowych. Niższe poziomy terasowe, w obrębie których zlokalizowana jest rozproszona zabudowa wiejska użytkowane są rolniczo.

Przez teren gminy Solec Kujawski, wzdłuż koryta Wisły (również na terenie Otorowa) przebiega obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 - Dolina Dolnej Wisły, powiązany ze specjalnym obszarem ochrony siedlisk - Solecka Dolina Wisły oraz Dybowska Dolina Wisły.

Przez teren Otorowa przebiega Rowerowy Szlak "Doliną Dolnej Wisły" o łacznej długości 49,7 km oraz szlaki piesze: Martyrologii Solecczan o długości 8 km oraz Bydgoszcz- Solec Kujawski o długości 31 km.
Jednym z miejsc chętnie odwiedzanych przez mieszkańców Solca jest "Biała Góra", jedna z wielu piaszczystych wydm porośniętych drzewostanem sosnowym, sąsiadująca bezpośrednio z Otorowem. Uchwałą Rady Miejskiej w Solcu Kujawskim z dnia 26 kwietnia 2012 r. "Białą Górę" ustanowiono użytkiem ekologicznym.

Stawy ośrodka zarybieniowego w Otorowie zbudowano w dwóch etapach: w 1962 r. oraz w 1975 r. Stawy te są miejscem, w którym znajduje się najciekawsze siedlisko lęgowych ptaków wodno - błotnych. Gnieździ się tu kilkadziesiąt gatunków ptaków. Miejscowe stawy są również miejscem bardzo chętnie  odwiedzanym przez licznych wędkarzy.

Na terenie Otorowa znajdują się liczne zabytki ujęte w Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, wśród nich budynek dawnej szkoły, cmentarze  ewangelickie, spichlerz "Czarna Warszawa" oraz dom młynarza i spichlerze w zespole dawnego młyna.

MAKOWISKA
Makowiska to miejscowość położona na terenie województwa kujawsko - pomorskiego, w powiecie bydgoskim, w gminie Solec Kujawski.  Wieś znajduje się w obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu Wydm Kotliny Toruńsko - Bydgoskiej. Powierzchnia Makowisk wynosi 289 ha.

Pierwsze informacje o wsi Makowiska pojawiają się w 1661 roku, sugerując, że w  I połowie XVII wieku była już zamieszkana przez Olendrów. Świadectwem dawnej kultury agrarnej Olendrów są pocięte prostokąciki pól.
Przez teren Makowisk przebiega Pieszy Szlak "Puszczański" o łącznej długości 41 km.

Na terenie wsi Makowiska występują udokumentowane złoża surowca naturalnego - kruszywa naturalnego o zasobach pozwlających na jego eksploatację. Miejscem kultu religijnego jest kapliczka maryjna wpisana do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków.

Miejscem spotkań mieszkańców wsi Makowiska i Otorowo jest świetlica położona na granicy obu wsi. Świetlica stanowi odrębny budynek parterowy, w skład którego wchodzą sale oraz zaplecze kuchenne i sanitarne.
Animatorem zachowania bogatych tradycji regionu jest działające od 1962 r. Koło Gospodyń Wiejskich, zrezszające członkinie z terenu wsi Otorowo i Makowiska.

Świetlica w Makowiskach
Świetlica wiejska w Makowiskach

Kapliczka w Makowiskach
Kapliczka w Makowiskach

urządzenie hydrotechniczne
Urządzenie hyrotechniczne wybudowane przez jeńców przebywających w obozie pracy  w czasie II wojny światowej

Miejsce Pamięci Narodowej  - Otorowo

MIejsce Pamięci Narodowej w Otorowie ( pomnik upamiętniający miejsce palenia zwłok pomordowanych w latach 1939 - 1940 Polaków)

PRZYŁUBIE

Sołtys sołectwa Przyłubie - Grzegorz Świtała tel. 881-231-155

Przyłubie to miejscowość położona na terenie województwa kujawsko - pomorskiego, w powiecie bydgoskim, w gminie Solec Kujawski. Znajduje się w obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu Wydm Kotliny Toruńsko - Bydgoskiej. Powierzchnia wsi wynosi 12 901 ha.

Pierwsza wzmianka  o Przyłubiu pochodzi z dokumentu Kazimierza Wielkiego z 1359 r., w którym król wyraża zgodę na lokację wsi Przyłubie na prawie chełmińskim. Do roku 1565   Przyłubie znajduje się w rękach braci Macieja i Feliksa Przyłubskich. W 1594 r. w celu zagospodarowania dużej części terenów zalewanych przez Wisłę, do wsi sprowadzeni zostali osadnicy olenderscy. Spowodowało to podział na Przyłubie Polskie (leżące bliżej Solca) i Przyłubie Niemieckie. 1 lipca 1925 roku, Przyłubie Polskie przyłączone zostaje do Solca.

Północną granicę wsi Przyłubie stanowi Wisła, będąca drogą wodną o parametrach I klasy żeglarskiej.
Elementem charakterystycznym Kotliny Toruńskiej, w której leży Przyłubie jest system terasów rzecznych, począwszy od zalewowego poziomu terasowego (przy korycie Wisły), po wysoko wyniesione terasy dawnej doliny wód polodowcowych. Przez teren gminy Solec Kujawski, wzdłuż koryta Wisły, przebiega obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 - Dolina Dolnej Wisły, powiązany ze specjalnym obszarem ochrony siedlisk - Solecką Doliną Wisły oraz Dybowską Doliną Wisły.

W obrębie dzisiejszego Przyłubia znajdują się tereny dawnej wsi Kabat gdzie 4 września 1999 r. uruchomiono Radiowe Centrum Nadawcze z nadajnikiem o mocy 1000 KW i dwoma masztami radiowymi o wysokości 330 i 289 m, które emitują 1 Program Polskiego Radia.

Przez teren Przyłubia przebiegają: Pieszy Szlak im. Tadeusza Dolczewskiego o łącznej długości 16 km, Pieszy Szlak "Zielonej Strugi" o łącznej długości 31 km, Pieszy Szlak im. Mariana Przybylskiego, Pieszy Szlak im. Jerzego Szafkowskiego i Rowerowy Szlak "Doliną Dolnej wisły" o łącznej długości 49,7 km.

Na terenie wsi zlokalizowane są zabytki ujęte w Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, wśród których znajduje się kapliczka maryjna, cmentarze ewangelickie, budownictwo osadnictwa olenderskiego z XIX w., dawna strażnica wodna oraz budynek świetlicy wiejskiej. Świetlica jest miejscem spotkań mieszkańców oraz siedzibą Koła Gospodyń Wiejskich zrzeszających członkinie z terenu sołectwa Przyłubie.

Świetlica w Przyłubiu

Świetlica wiejska w Przyłubiu

Kapliczka w Przyłubiu
Kapliczka w Przyłubiu

Chrośna to wieś położona na terenie województwa kujawsko - pomorskiego, w powiecie bydgoskim, w gminie Solec Kujawski. Miejscowość położona jest w obrębie Obszaru Chronionego Krajobrazu Wydm Kotliny Toruńsko - Bydgoskiej, w centrum Puszczy Bydgoskiej. Powierzchnia wsi wynosi 350 ha.  Pierwsza wzmianka o wsi Chrośna pochodzi z roku 1369 kiedy Król Kazimierz Wielki oddał opuszczoną wieś królewską Chrosti Stefanowi z Kraszyc. Wieś zamieszkana była przez smolarzy, których głównym źródłem utrzymania były produkty pozyskane z okolicznych lasów. Trudnili się oni wyrobem produktów drzewnych takich jak smoła, węgiel drzewny oraz potaż. W 1937 r. we wsi przeważały gospodarstwa rentowe. Wieś należała do gminy Nowa Wieś Wielka. Po II wojnie światowej na terenie wsi zamieszkuje 360 mieszkańców. W 1954 roku Chrośna weszła w skład Gminy Rojewo - Rojewice. W roku 1958 Chrośna została włączona do gromady Solec Kujawski.

Chrośna otoczona jest lasami wraz z fragmentem starego, około 180 - letniego boru świeżego z domieszką olch i brzóz. Sąsiadujące z Chrośną Łaki Studzienieckie, które powstały po osuszeniu akwenu przez menonitów, wraz z przyległą Puszczą Bydgoską stanowią miejsce bytowania wielu gatunków ptaków i zwierząt.

Dla promowania walorów turystycznych, przyrodniczych, a także kulturowych wsi, 10 lipca 2005 r. we wsi Chrośna sołtys Barbara Dolińska, Krzystof Skorupka, prezes Odziału Puszczańskiego PTTK, Zygmunt Krzemień, Nadleśniczy Nadleśnictwa Solec Kujawski oraz Burmistrz Miasta i Gminy Solec Kujawski Antoni Nawrocki ogłosili wieś Chrośna "Stolicą Puszczy Bydgoskiej". Jednym z najwyższych wzniesień w Puszczy Bydgoskiej (w oddziale leśnym nr 82 jest wzniesienie o wysokości 116 m.n.p.m.) jest Szwedzka Góra : 110,2 m.n.p.m., znajdująca się w pobliżu wsi. Nazwa pochodzi od występującego w tym miejscu posterunku wojsk szwedzkich w czasach tzw. "potopu".

Przez teren wsi przebiegają: Pieszy Szlak im. Mariana Przybylskiego o łącznej długości 20 km, Pieszy Szlak "Puszczański" o łącznej długości 41 km, Pieszy Szlak "Nowa Wieś Wielka - Chrośna" o łącznej długości 12 km i Rowerowy Szlak "Świadkowie Historii" o łącznej długości 40 km.

Na terenie wsi znajduje się kilkanaście zabytków ujętych w Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, w tym kapliczka maryjna, budynek dawnej szkoły oraz rządcówka i dwór z początku XX w. w zespole założenia dworsko - parkowego.

Miejscem spotkań mieszkańców wsi jest świetlica wiejska, która posiada bogate zaplecze kuchenne, sale noclegowe, sanitariaty oraz salę główną.  Tuż przy świetlicy znajduje się siłownia plenerowa oraz miejsce na ognisko.  W świetlicy swoją działalność prowadzi Koło Gospodyń Wiejskich zrzeszające członkinie z terenu wsi Chrośna.

Świetlica wiejska we wsi Chrośna
Świetlica wiejska we wsi Chrośna

 KUJAWSKA

Sołtys sołectwa Kujawska - Marzanna Szewczyk tel. 500-007-371

Pierwszą, niezależną organizacją powstałą na terenie przyszłego sołectwa Kujawska było Koło Gospodyń Wiejskich nr II, które zostało utworzone 25 lipca 1987 r., w domu prywatnym jednej z przyszłych członkiń. Pierwsze zebranie otworzył pracownik Gminnego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych przy udziale przedstawicielki Wojewódzkiego Ośrodka Postępu Rolniczego.
W zebraniu założycielskim uczestniczyły 23 osoby, spośród których w trakcie głosowania jawnego, wybrano skład osobowy zarządu Koła Gospodyń Wiejskich w Solcu Kujawskim.
Głównym zadaniem utworzonego Koła Gospodyń Wiejskich  był udział kobiet wiejskich w życiu społecznym, kulturalnym oraz rodzinnym. Aktywne gospodynie zajęły się rozprowadzaniem  piskląt, organizacją pokazów i szkoleń dotyczących upraw i płodów rolnych, sadzeniem drzew owocowych, uprawą  mało znanych warzyw.

"Kobieta wiejska jest wychowawcą młodego pokolenia, umacnia więź rodzinną, szerzy kulturę wiejską" (R. Zakrzewski)

Jedną z pierwszych zrealizowanych prac, podjętych z inicjatywy Koła Gospodyń Wiejskich było wybudowanie wiaty dla dzieci dojeżdżających do szkół z ul. Kujawskiej oraz przyległych ulic.
Z inicjatywy koła powołano również Komitet Budowy Sklepu Spożywczego oraz Świetlicy Wiejskiej, który przy pomocy uzyskanej ze strony Władz Miasta, soleckich zakładów pracy oraz pracy  społecznej  członkiń koła i ich rodzin, w roku 1987 rozpoczął budowę inwestycji.

W grudniu 1988 r. powstało  sołectwo Solec II. Wraz z utworzeniem jednostki pomocniczej gminy, wybrana  została Rada Sołecka, w skład której weszło 5 osób. Rada Sołecka nowo utworzonego sołectwa podjęła działania zmierzające  do poprawy życia mieszkańców sołectwa, wśród których priorytetem była budowa sklepu wiejskiego i świetlicy wiejskiej przy ul. Kujawskiej.

W 1987 r. powstał amatorski zespół ludowy "Solecczanki", którego założycielkami były kobiety z Koła Gospodyń Wiejskich.

W 1988 r. do zespołu dołączył solista. Od tej chwili zespół przyjął oficjalną nazwę "Solecczanie" i został zarejestrowany przy Gminnym Związku Kółek i Organizacji Rolniczych. Przez wszystkie lata swej działalności , zespół brał udział w uroczystościach na terenie Solca Kujawskiego oraz w licznych przeglądach amatorskich zepołów ludowych na terenie województwa kujawsko - pomorskiego.

zespół Solecczanie

zespół Solecczanie

zespół Solecczanie

zespół Solecczanie

zespół Solecczanie

7 września 1991 r. - sklep spożywczy oraz świetlica wiejska  "Jagódka", zostały oddane do użytku.

Otwarcie świetlicy

Otwarcie świetlicy

Podczas pierwszego spotkania noworocznego,  w nowo wybudowanej świetlicy, zespół "Solecczanie" w imieniu wszystkich mieszkańców sołectwa, dziękuję Władzom Miasta i Gminy oraz soleckim zakładom pracy za wkład wniesiony w budowę:

"Wielu instytucjom życzenia złożymy
Pozwólcie kolejno, że je uczynimy.
Na początku samym Urząd Naczelnika,
Który dla nikogo drzwi swych nie zamyka.

Od dawna Naczelnik Gminie tej przewodzi
Za Jego kadencji nie było powodzi
Wybudował drogi, wziął się za porządek
Choć to okres trudny, jak też i początek

A za estetykę otrzymał miliony, nic nie wziął dla żony
Również i w tym roku nagrodę otrzymał
Dał wszystko dla miasta, sobie nie zatrzymał

Nie można pominąć i Zastępcy Jego
Wytrwałego w trudzie szacunku godnego,
Który z Naczelnikiem urzędem kieruje
Dla mieszkańców Solca czasu nie żałuje.

I godzin nie liczy, pracy się poświęca
Na dobre pomysły i innych zachęca
Czego dać nie może to nie obiecuje
A za pokrzywdzonym zawsze się ujmuje

Dzisiaj im składamy szczere podziękowanie
Za pracę i trudy i ciągłe staranie
A za ich przyczyną niech miasto rozkwita
I niech Nowy Rok ich szczęśliwych  powita."
                                                                          (piosenka zepołu "Solecczanie")

Obecnie świetlica wiejska  została przebudowana, teren wokół budynku zagospodarowany i przystosowany do potrzeb mieszkańców. W budynku znajduje się bogate zaplecze kuchenne, sanitariaty, sala główna, scena oraz garderoba, wykorzystywana przez prężnie działający zespół "Solecczanie". Tuż przy świetlicy znajduje się siłownia plenerowa oraz nowoczesny plac zabaw dla dzieci.
Świetlica jest miejscem spotkań i integracji wielu pokoleń mieszkańców. Dzięki aktywnej pracy i zaangażowaniu ze strony członkiń Koła Gospodyń Wiejskich, Rady Sołeckiej, zespołu "Solecczanie" oraz Klubu Seniora "Niezapominajka", mieszkańcy sołectwa mogą uczestniczyć w warsztatach, imprezach okolicznościowych, kulturalnych oraz sportowych.

"Nie ma w okolicy weselszej świetlicy
Tutaj się zabawisz i swój smutek zdławisz.
Usłyszysz tu zawsze radosne śpiewanie
Raz gdy tylko przyjdziesz, to już pozostaniesz
Bo wiele, nie jedno tutaj serce bije
I każdy kto przyjdzie dobrze się wyżyje."
                                                                                    (piosenka zepołu "Solecczanie")

Świetlica w sołectwie Kujawska
Świetlica wiejska "Jagódka" w sołectwie Kujawska ( 2020 r.)

 

  ZDJĘCIA

100 - rocznica powrotu Solca do Polski

17 września 2020 r. w świetlicy wiejskiej "Jagódka" w sołectwie Kujawska zorganizowano spotkanie okolicznościowe, podczas którego w ramach 100 - rocznicy powrotu Solca do Polski zaproszeni goście mogli zapoznać się z historią miasta oraz jego "drogą" do odyskania niepodległości.

100 rocznica powrotu Solca do Polski

100 rocznica powrotu Solca do Polski

100 rocznica powrotu Solca do Polski

100 rocznica powrotu Solca do Polski

100 rocznica powrotu Solca do Polski

 a na zakończenie pyszne ziemniaki według receptury p. Haliny Franaszczuk

100 rocznica powrotu Solca do Polski

100 rocznica powrotu Solca do Polski

DOŻYNKI GMINNE  - 5 WRZEŚNIA 2020

DOŻYNKI  2020

DOŻYNKI  2020

DOŻYNKI  2020

DOŻYNKI  2020

DOŻYNKI  2020

DOŻYNKI  2020

DOŻYNKI  2020

DOŻYNKI  2020

15 SIERPNIA 2020 R. - ŚWIETO WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIETSZEJ MARYI PANNY

"Każdy kwiatek woła, weź mnie do kościoła"
                                                                           (przysłowie ludowe)

Święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny to zamierzchła uroczystość, mająca swe korzenie już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa.
W polskiej  tradycji ludowej, święto znane jest pod nazwą święta "Matki Boskiej Zielnej"- patronki ziemi i jej roślinności.
Kultywując niepisaną tradycję, w parafii p.w. Nawrócenia św. Pawła w Solcu Kujawskim, w uroczystej mszy świętej wzięły udział członkinie Koła Gospodyń Wiejskich sołectwa Kujawska oraz zespół "Solecczanie".

zespół Solecczanie

Uroczysta msza święta

Uroczysta msza święta

Uroczysta msza święta

Uroczysta msza święta

Obecnie tradycje związane ze święceniem kwiatów, zbóż oraz ziół powoli zanikają w naszej kulturze.  Nie pozwólmy by prosty i pobożny zwyczaj naszych przodków, uległ zapomnieniu. Podczas spaceru nazrywajmy razem z naszymi najbliższymi kwiatów i ziół, zanieśmy je w święto "Matki Boskiej Zielnej" do kościoła.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Odpowiedzialny za treść: Marta Olszowiec
Autor publikacji: Marta Olszowiec
Data publikacji: 2020-03-05 13:46:21
Data modyfikacji: 2020-09-18 14:54:58
Liczba odsłon: 954
Pokaż rejestr zmian
DataOsoba dokonująca zmianOpis zmiany
18.09.2020 14:54:58OPWiMedycja strony
18.09.2020 14:52:16OPWiMedycja strony
18.09.2020 14:49:05OPWiMedycja strony
18.09.2020 14:42:39OPWiMedycja strony
18.08.2020 14:15:40OPWiMedycja strony
18.08.2020 14:14:01OPWiMedycja strony
03.07.2020 07:59:42OPWiMedycja strony
02.07.2020 14:11:43OPWiMedycja strony
02.07.2020 14:05:44OPWiMedycja strony
02.07.2020 13:57:47OPWiMedycja strony
02.07.2020 12:25:52OPWiMedycja strony
15.05.2020 09:22:52OPWiMedycja strony
15.05.2020 08:04:39OPWiMedycja strony
14.05.2020 08:19:56OPWiMedycja strony
14.05.2020 08:13:07OPWiMedycja strony
14.05.2020 08:08:18OPWiMedycja strony
07.05.2020 12:48:51rzecznikedycja strony
07.05.2020 12:38:52OPWiMedycja strony
07.05.2020 12:34:42OPWiMedycja strony
07.05.2020 12:32:24OPWiMedycja strony
07.05.2020 12:31:02OPWiMedycja strony
07.05.2020 12:20:55OPWiMedycja strony
07.05.2020 12:20:01OPWiMedycja strony
07.05.2020 11:56:53OPWiMedycja strony
07.05.2020 10:44:16OPWiMedycja strony
07.05.2020 10:38:22OPWiMedycja strony
07.05.2020 10:32:58OPWiMedycja strony
07.05.2020 09:20:35OPWiMedycja strony
07.05.2020 09:09:57OPWiMedycja strony
06.05.2020 14:58:56OPWiMedycja strony
06.05.2020 14:51:54OPWiMedycja strony
06.05.2020 14:49:04OPWiMedycja strony
06.05.2020 14:42:53OPWiMedycja strony
06.05.2020 14:36:03OPWiMedycja strony
06.05.2020 14:30:37OPWiMedycja strony
06.05.2020 14:27:46OPWiMedycja strony
06.05.2020 13:36:50rzecznikedycja strony
06.05.2020 13:12:20OPWiMedycja strony
06.05.2020 13:10:39OPWiMedycja strony
06.05.2020 13:01:00OPWiMedycja strony
06.05.2020 12:59:33OPWiMedycja strony
06.03.2020 10:17:18Marta Olszowiecedycja strony
05.03.2020 14:29:26Marta Olszowiecedycja strony
05.03.2020 14:23:58Marta Olszowiecedycja strony
05.03.2020 14:15:07Marta Olszowiecedycja strony
05.03.2020 13:59:04Marta Olszowiecedycja strony
05.03.2020 13:46:21Marta Olszowiecstrona została dodana